Yaşar Kenan Şeftalicioğlu sizin için yorumluyor

Coritiba–Botafogo karşılaşmasında duran top ve oyunun yeniden başlaması başlıklarında iki farklı tablo var. Coritiba son beş maçta maç başına 12 serbest vuruş kullanırken rakiplerine 10,4 bırakmış; iç sahada bu değerler 14,4 ve 12,6’ya, toplam ortalama da 27’ye çıkıyor. Botafogo’nun genel serbest vuruş ortalaması 10,4, rakibinin 11,2; deplasmanda ise 12,6’ya karşı 13,4 görülüyor ve toplam 26’ya ulaşıyor. Yani bu alanda ev sahibi biraz daha üretken, fakat iki takımın da rakibe benzer ölçüde duran top verdiği bir yapı var. Kale vuruşlarında Coritiba genel olarak 11,2, rakipleri 4 ortalamaya sahip; iç sahada kendi değeri 8,8, rakibininki 7,6. Botafogo’da genel ortalama 9,6’ya karşı 7,4, deplasmanda 9,8’e karşı 6,2. Taç atışları ise Coritiba’da 21,4, rakiplerinde 24,2; iç sahada 22’ye karşı 24,6. Botafogo’nun genel ortalaması 20,6, rakibinin 19,6, deplasmanda ise 17,2’ye karşı 19,4.

İşin ilginç tarafı, serbest vuruşlarda toplam eşiklerin iki takımın saha koşullarında da canlı kalması. Coritiba iç sahada toplamın 19 ve üzeri ile 21 ve üzeri maçların yüzde 80’inde, 23 ve üzeri yüzde 80’inde, 25 ve üzeri yüzde 60’ında görüldüğünü gösteriyor; takımın 10 ve üzeri serbest vuruş oranı yüzde 100. Botafogo deplasmanda toplam 19, 21, 23 ve 25 ve üzeri için sırasıyla yüzde 60, yüzde 60, yüzde 60 ve yüzde 60 seviyesinde; kendi takımının 10 ve üzeri oranı yüzde 80. Kale vuruşlarında birleşik beklenti 16,1; Coritiba 9,3, Botafogo 6,8. Taç atışlarında birleşik beklenti 42,9; ev sahibi 20,5, deplasman 22,4. Serbest vuruş birleşik beklentisi 22, Coritiba 11,6, Botafogo 10,4. Bence bu, kenar çizgilerin ve ikinci topların önem kazanacağı, Coritiba’nın iç saha baskısıyla duran top sayısını yükseltmeye çalışacağı bir oyun anlatıyor. Botafogo’nun deplasmandaki 36,6 taç atışı toplamı daha düşük olsa da rakiplerinin 19,4 ortalaması, oyunun zaman zaman kenarlara sıkışabileceğini söylüyor. Veri son birkaç maça dayanıyor; sahada özellikle ilk düdükten itibaren genişlik ve baskı anlarını izlemek gerekir.

— Yaşar Kenan Şeftalicioğlu